1.

Okay... Może zacznę od tego, że strasznie się stresuję. :D Ale mam nadzieję, że nie zniszczycie mnie krytyką. Do dzieła!

Jak co dzień rano szybko wybiegła z domu. Zamknęła drzwi na klucz, przemierzyła chodnik i wybiegła na wąską asfaltówkę. Dziarskim krokiem zmierzała do szkoły, mijając kolejne domy. Po około 15 minutach znalazła się na szkolnym dziedzińcu. Wbiegła po schodach i weszła do budynku. Zamykając za sobą ciężkie drzwi stanęła i spojrzała na zegarek. 7.05.
- Pięć minut i będę w kuchni. - Idąc szkolnym korytarzem rozpięła bluzę i poprawiła swoje krótkie włosy. W szkole panowała cisza. Kogoś kto byłby przyzwyczajony do hałasu, wręcz kułaby w uszy. Lecz dla niej była błoga. Zawsze rano było cicho i spokojnie dzięki czemu mogła zebrać myśli. Stanęła przed drzwiami szkolnej kuchni połączonej ze sklepikiem. Spojrzała do środka przez szklane drzwi i zobaczyła, że jest tam pusto. Cicho nacisnęła klamkę, pociągnęła drzwi do siebie, a następnie wślizgnęła się do środka. Drzwi zostawiła lekko uchylone w razie ewentualnej ucieczki. Rozejrzała się po pomieszczeniu i tak jak oczekiwała po prawej stronie na długim blacie leżały zafoliowane kanapki. Zdjęła plecak i zaczęła szukać w nim portfela. Stała tyłem do drzwi i dlatego nie zauważyła wchodzącej postaci.
- Proszę, proszę. - odwróciła się gwałtownie i zobaczyła szczupłego chłopaka z  dłuższymi czarnymi włosami i szerokim uśmiechem.- Widzę, że nie tylko ja przychodzę się tu posilić za darmo.
Spojrzała na niego spode łba i po chwili wyciągnęła portfel.
- Tak się składa koleś, że ja za nie płacę. - powiedziała obojętnym tonem, wstając z kolan i opierając się tyłkiem o blat.
- Serio? - zapytał zdziwiony.
- No tak, nie kradnę. - zaśmiała się lekceważąco.
- Rozumiem... - odrzekł drapiąc się po karku.
Dziewczyna odwróciła się do niego bokiem i wzięła z blatu dwie kanapki, kładąc obok pieniądze. Następnie sięgnęła po plecak i włożyła je do środka. Zapinając go spojrzała na chłopaka.
- Co tak stoisz? -
- Przyglądam ci się. - powiedział posyłając jej cudowny uśmiech.
- Okaaaay.. - przeciągnęła sylaby. - było miło, ale chyba musimy się pożegnać.- zarzuciła plecak na jedno ramię i wyszła tylnymi drzwiami uśmiechając się do niego. Dopiero po chwili chłopak zorientował się, że został sam w pomieszczeniu. W pośpiechu złapał dwie kanapki, zostawił pieniądze obok tak jak dziwna nieznajoma i wybiegł. Minął stołówkę, zbiegł po schodach przeskakując po dwa schodki i znalazł się na zewnątrz gdzie wśród niewielkiego tłumu wypatrzył jej specyficzną sylwetkę. Była wyjątkowo niska i szczupła. Miała krótkie czarne włosy ułożone w drapieżny damski irokez, który rozjaśniała niebieska grzywka. Miała na sobie bojówki, czarną koszulkę, ciemną bluzę, a pod szyją granatową bandamkę. Podbiegł do niej i uśmiechnął się zdyszany gdy zaczęli iść koło siebie. Dziewczyna uniosła jedną brew i zatrzymała się spoglądając nań uważnie.
- Dlaczego za mną idziesz?
- Bo..- zaczął
- Nie zaczynaj zdania od "bo" - przerwała mu zdegustowana. Zamknął oczy i uśmiechnął się delikatnie.
-Idę za tobą, ponieważ chciałbym się dowiedzieć kim jesteś. - powiedział.
- No! I taka odpowiedź mi pasuje - uśmiechnęła się słodko. Po tych słowach odwróciła się i kontynuowała swoją wędrówkę. Chłopak popatrzył za nią oszołomiony, ale bez słowa sprzeciwu, potulnie szedł za nią. Po chwili dziewczyna skręciła w prawo i znaleźli się obok szkolnego boiska. Przeszli jeszcze kilka metrów i po ich lewej stronie wyrósł niewielki budynek z wąskimi schodkami w dół. Dziewczyna szybko po nich zbiegła i odwróciła się patrząc wyczekująco na chłopaka, który wciąż stał u ich szczytu.
- A ty co tak stoisz jak widły w gnoju? - zapytała ostro, robiąc przy tym taką minę, że nie mógł się powstrzymać i roześmiał się serdecznie.
- Już idę! - odpowiedział schodząc powoli i wciąż się śmiejąc. Dziewczyna w tym czasie nacisnęła mocno klamkę i otworzyła drzwi, napierając na nie biodrem, a następne resztą ciała.
- Pomógłbym ci... - powiedział z nutą wyrzutu w głosie.
- Nie trzeba. - zaśmiała się. - Przecież to nic takiego. Zwykłe drzwi warzące ciut więcej niż plecak - puściła do niego oczko.
- Ale chyba jednak więcej - uśmiechnął się. - A tak w ogóle, to co to za miejsce? - rozejrzał się.
- To szkolny magazynek. Nikt tu nie przychodzi, bo ktoś puścił famę, że powiesiła się tu jakaś dziewczyna.- uśmiechnęła się szeroko pokazując białe zęby. Jej uśmiech nie był do końca równy, a prawy górny kieł miała delikatnie wyszczerbiony, ale to dodawało jej jeszcze więcej uroku.
- To chyba lepiej dla ciebie? Nikt ci nie przeszkadza...- powiedział tajemniczo.
- Masz coś konkretnego na myśli, czy tak gadasz, żeby gadać? - odpowiedziała.
- Myślałem, że zaciągasz tu niewinnych chłopców przed lekcjami.
- Coo?? - wykrztusiła z szeroko otwartymi oczami, po czym roześmiała się oszołomiona.
- Oj żartuję. - uśmiechnął się - Jestem Brian. - wyciągnął do niej rękę.
- Broomhilda - odwzajemniła uścisk.
- Jak?... - zapytał śmiejąc się.
- No Broomhilda, takie stare niemiecki imię. - roześmiała się pokazując mu język. - Możesz mi wierzyć, że ja też nie jestem z niego zadowolona. Ale możesz mówić, Broom, albo Hildie - powiedziała siadając na podłodze i klepiąc miejsce obok siebie, na znak by usiadł.
- No wiec Broomhildo... - zaczął powstrzymując śmiech. A ona posłała mu mordercze spojrzenie. - No więc Hildie, ile masz lat?
- Wkrótce będzie osiemnaście. - odpowiedziała biorąc duży kęs kanapki. - A ty?
- Ja już, osiemnaście. - powiedział przyglądając się jej uważnie. - Wiesz, że nigdy cię nie widziałem w szkole...
- Nic dziwnego, jestem mała, nie wyróżniam się z tłumu, a tak poza tym to jest tu mnóstwo ludzi.
- Polemizowałbym z tym nie wyróżnianiem. Wręcz przeciwnie. - puścił do niej oczko.
W odpowiedzi wzruszyła ramionami i uśmiechnęła się unosząc kącik ust.
- Skąd ta blizna? - zapytał, delikatnie dotykając jej lewego policzka, na którym znajdował się dosyć widoczny ślad. Pod wpływem jego dotyku zadrżała, a on cofnął rękę.
- Kiedyś biegnąc, zahaczyłam o gałąź. - powiedziała śmiejąc się. - Jestem trochę niezdarna.
- Troszeczkę. - wyszczerzył ząbki. Uśmiechając się pacnęła go lekko w ramię.
- Chyba musimy się zwijać.- powiedziała spoglądając na zegarek. Kiwnął głową wstając i zakładając plecak. Po chwili wyszli z pomieszczenia i zmierzali w stronę dziedzińca. Szli rozmawiając na różne tematy. Mówili o szkole, zainteresowaniach, przyjaciołach. Było to dziwne, ale bardzo się sobą interesowali i okazało się, że mają wiele cech wspólnych.
- Broom, chciałabyś poznać moich kumpli? - zapytał mrużąc oczy przed słońcem. Wyglądał wtedy uroczo. Dziewczynie zrobiło się cieplej na sercu.
- No jasne.- Uśmiechnęła się szeroko.
- W takim razie chodź. - powiedział łapiąc ją pod ramię i skręcając ostro w lewo w kierunku grupki metali. Chłopcy z daleka uśmiechali się do Briana i patrzyli zaciekawieni na jego towarzyszkę. Po chwili Brian puścił, jej ramię. Przywitał się i zaczął mówić.
- Chłopaki, to jest Broomhilda - uśmiechnął się szeroko. - Okazało się, że chodzi do naszej szkoły.
- Ale jesteś kołek Brian... - powiedział najwyższy - Chodzi do nas od dawna.
Brain zganił go spojrzeniem i uśmiechnął się do Hildie szczerząc zęby. Dziewczyna zaśmiała się i spojrzała na zegarek.
- Wiecie co...muszę iść na lekcje. Miło było poznać. - uśmiechnęła się. Spojrzała na Briana i powiedziała cicho. - Do zobaczenia...kiedyś tam. Po tych słowach odwróciła się i szybko pobiegła w stronę drzwi wejściowych.